Aksaray’da yüzyıllardır sürdürülen kalaycılık mesleği, günümüzde yok olup gitmenin eşiğinde. Kentte sadece iki ustayla ayakta kalmaya çalışan kalaycılık, artık son ustalarıyla adım adım sona doğru yaklaşıyor. El emeğinin yoğun olduğu dönemlerde büyük rağbet gören kalaycılık, artık unutulmaya yüz tutmuş mesleklerin arasına girmiş oldu.
“Dönemin son kalaycılarıyız, bizden sonrası yok”
Yaklaşık 50 yıldır kalaycılık yapan 70 yaşındaki Ramazan Yıldırım, babasından devraldığı mesleğini yaşatmaya çalışan son ustalardan biri. Eskiden Aksaray’da 30’a yakın kalaycı olduğunu anlatan Yıldırım, artık yalnız kaldıklarını söyleyerek, “Eskiden herkesin mutfağında bakır tencere, leğen olurdu. Biz de sabahtan akşama kadar iş yetiştiremezdik. Şimdi iki kişi kaldık. Çaydanlıkları, leğenleri, cezveleri kalaylıyoruz ama iş yok denecek kadar az. Dönemin son kalaycılarıyız. Bizden sonrası yok” dedi.
“Onların yaptığı kalay bir haftada gider”
Arada kalaycı olduğunu söyleyenlerin çıktığını ancak o kişilere dikkat edilmesi gerektiğini belirten Yıldırım, “Onların yaptığı kalay bir haftada gider. Bizim işimiz garantili. Vatandaşlarımız bakır kaplarda yemek yemeyi unutmasın. Hem sağlıklı hem de lezzetli olur” dedi.
“Kalayın kilosu 1.000 liraydı 2 bin lira oldu”
Kalayın kilosunun eskiden 1.000 lira olduğunu ancak artan maliyetler ve ekonomik durum nedeniyle fiyatların yükselerek 2 bin TL’ye çıktığını belirten Yıldırım, “Biz tüple çalışıyoruz, tüp de pahalı. Emekli maaşım olmasa bu işten geçinmek imkânsız. Yine de bırakmıyorum” şeklinde konuştu.
“Bizden sonrası yok, çırak devri geçti”
Aksaray’da faaliyet gösteren 83 yaşındaki diğer kalaycı ustası Çapan Yöndemli ise 12 yaşında başladığı mesleğini sürdürdüğünü belirterek, “Bizden sonrası yok. Leğen, kazan ölmez ama onları yapan kalmadı. 4 oğlum var, hiçbiri bu işe yanaşmadı. Çırak devri geçti, kimse el emeğiyle uğraşmak istemiyor. Şimdi pekmez zamanı, biraz işimiz var. Şu gördüğün leğeni 3 saatte yaptım. Her damlası alın teridir. Helal kazanç, helal para” ifadelerini kullandı.