Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), Sağlık Modülü 2025 raporu yayınlandı. Rapor, muayene, tedavi ve ilaç harcamalarının birçok haneye yük getirdiğini gösterdi. Özellikle gelir grupları arasındaki farklara bakıldığında diş sağlığı harcamalarında belirgin bir fark olduğu ortaya çıktı.
Muayene ve tedavi giderleri, hanelerin yüzde 50,2'sine yük getirdi
Araştırmaya göre, doktor muayene ve tedavi harcamaları hanelerin yüzde 6,1’ine çok yük, yüzde 50,2’sine biraz yük getirirken, yüzde 40,9’una yük getirmedi.
Diş muayene ve tedavi harcamaları yüzde 5,3’e çok yük, yüzde 37,2’ye biraz yük getirirken, yüzde 28,9’a yük getirmedi.
İlaç harcamaları, hanelerin yüzde 5’ine çok yük, yüzde 50,9’una biraz yük getirdi, yüzde 44'üne ise yük getirmedi.
Diş harcamalarında gelir farkı belirgin
Son 12 ayda hanelerin yüzde 2,7’si doktor muayenesi veya tedavisi, yüzde 28,6’sı diş muayenesi veya tedavisi, yüzde 0,1’i ise ilaç harcaması yapmadı.
Gelir gruplarına göre diş muayene ve tedavi harcamalarında dikkat çekici bir fark oluştu. En düşük yüzde 20’lik gelir grubundaki hanelerin yüzde 45,4’ü diş harcaması yapmazken, bu oran en yüksek yüzde 20’lik gelir grubunda yüzde 25,5’e geriledi. Gelir arttıkça diş sağlığı hizmetlerine erişimin arttığı görüldü.
En düşük gelir grubunda sağlık giderleri daha ağır
En düşük yüzde 20’lik gelir grubundaki hanelerin yüzde 62,9’una doktor muayene ve tedavileri, yüzde 37,6’sına diş muayene ve tedavileri, yüzde 65,5’ine ilaç harcamaları yük getirdi.
En yüksek yüzde 20’lik gelir grubunda ise yüzde 53 doktor harcamalarının, yüzde 38 diş harcamalarının, yüzde 59,5 ilaç harcamalarının yük getirmediği ifade edildi. Bu veriler, sağlık harcamalarının özellikle düşük gelirli haneler üzerinde daha fazla baskı oluşturduğunu ortaya koydu.
Çalışma hayatında fiziksel aktivite düzeyi
Araştırmada çalışan 15 yaş ve üzeri bireylerin iş hayatındaki fiziksel aktivite yoğunluğu da incelendi. Genel dağılıma göre çalışanların yüzde 29,4’ü çoğunlukla oturarak, yüzde 45,5’i ayakta durarak, yüzde 18,7’si yürüyerek veya orta düzey fiziksel aktiviteyle, yüzde 6,4’ü ise ağır iş ya da ağır fiziksel aktiviteyle çalışıyor.
Yoksulluk veya sosyal dışlanma riski altında olan bireylerin yalnızca yüzde 17,2’si oturarak çalışırken, risk altında olmayanlarda bu oran yüzde 31,7 oldu. Öte yandan risk altında olanların yüzde 11,2’sinin ağır işlerde çalıştığı tespit edildi.
